Drewno skandynawskie – dlaczego jego pochodzenie ma znaczenie dla jakości drewna konstrukcyjnego?
Drewno od lat jest jednym z podstawowych materiałów wykorzystywanych w budownictwie. Wraz z rozwojem technologii jego zastosowanie jednak znacząco się zmieniło. Obok tradycyjnej tarcicy coraz częściej wykorzystuje się certyfikowane drewno konstrukcyjne C24, KVH (DKL), DUO/TRIO czy BSH (DKW).
W przypadku takich materiałów znaczenie ma nie tylko sama technologia produkcji. Istotną rolę odgrywa również surowiec, z którego powstają elementy konstrukcyjne. Dlatego uwagę inwestorów i wykonawców zwraca między innymi drewno skandynawskie.
Spis treści:
- Drewno skandynawskie – co właściwie oznacza?
- Co daje surowiec pochodzący z północy Europy?
- C24 – skandynawski surowiec w konstrukcji
- Od C24 do KVH (DKL)
- DUO/TRIO – kiedy potrzebne są większe przekroje
- BSH (DKW) – drewno dla bardziej wymagających konstrukcji
- Pochodzenie to dopiero początek
- Dlaczego pochodzenie drewna ma znaczenie?
1. Drewno skandynawskie – co właściwie oznacza?
Określenie „drewno skandynawskie” odnosi się przede wszystkim do pochodzenia surowca – drewna pozyskiwanego w krajach północnej Europy.
Samo pochodzenie nie jest jednak klasą wytrzymałości ani certyfikatem jakości. O właściwościach konstrukcyjnych konkretnego elementu decydują między innymi gatunek drewna, jego parametry, sposób sortowania oraz proces przygotowania materiału.
Dlatego określenie „skandynawskie” warto traktować jako informację o pochodzeniu surowca, a nie zamiennik oznaczenia klasy konstrukcyjnej.
2. Co daje surowiec pochodzący z północy Europy?
Klimat Skandynawii wpływa na warunki, w jakich rosną drzewa. W chłodniejszym klimacie wzrost drzew jest zazwyczaj wolniejszy, co może sprzyjać powstawaniu bardziej równomiernego przyrostu rocznego.
Nie oznacza to jednak, że każde drewno pochodzące ze Skandynawii automatycznie będzie miało takie same właściwości. W przypadku materiałów konstrukcyjnych kluczowe pozostają przede wszystkim sortowanie wytrzymałościowe, wilgotność, obróbka oraz zgodność z wymaganiami odpowiednich norm.
To właśnie połączenie odpowiedniego surowca z kontrolowanym procesem produkcji pozwala uzyskać materiał o przewidywalnych parametrach.
3. C24 – skandynawski surowiec w konstrukcji
Jednym z przykładów jest drewno konstrukcyjne C24. Oznaczenie to nie określa pochodzenia drewna, lecz jego klasę wytrzymałości.
Drewno konstrukcyjne C24 znajduje zastosowanie między innymi w konstrukcjach dachowych, stropach, ścianach czy budownictwie szkieletowym. W tym przypadku istotne jest połączenie odpowiednio przygotowanego surowca z sortowaniem wytrzymałościowym, które pozwala zakwalifikować materiał do określonej klasy.
4. Od C24 do KVH (DKL)
Rozwój technologii obróbki drewna pozwala jeszcze lepiej wykorzystać właściwości surowca.
Przykładem jest KVH (DKL) – konstrukcyjne drewno lite poddawane suszeniu i struganiu. W ofercie Bauholz znajdują się między innymi elementy KVH w przekrojach 60 × 100, 60 × 120, 100 × 100 oraz 120 × 120 mm.
KVH (DKL) jest rozwiązaniem stosowanym tam, gdzie znaczenie mają między innymi stabilność wymiarowa, dokładność wykonania i powtarzalność elementów. Materiał może być wykorzystywany w konstrukcjach dachowych, stropach, domach szkieletowych czy innych konstrukcjach drewnianych.
W tym przypadku dobrze widać, że jakość drewna konstrukcyjnego jest efektem kilku elementów: surowca, klasyfikacji i technologii przygotowania.
5. DUO/TRIO – kiedy potrzebne są większe przekroje
Kolejnym rozwiązaniem są elementy DUO/TRIO, powstające przez połączenie dwóch lub trzech elementów z litego drewna. Dzięki klejeniu można uzyskać większe przekroje przy jednoczesnym ograniczeniu części naturalnych zmian charakterystycznych dla pojedynczego elementu litego.
Bauholz oferuje DUO/TRIO między innymi w przekrojach 140 × 140 i 160 × 160 mm, a długości dostępnych elementów sięgają 13 metrów.
Takie rozwiązania znajdują zastosowanie między innymi jako słupy, belki czy elementy większych konstrukcji.
6. BSH (DKW) – drewno dla bardziej wymagających konstrukcji
Jeszcze większe możliwości daje BSH (DKW), czyli drewno klejone warstwowo. W tym przypadku element powstaje z połączonych ze sobą lameli, co pozwala produkować belki o dużych przekrojach i długościach.
BSH (DKW) znajduje zastosowanie między innymi w konstrukcjach wymagających większych rozpiętości, a także tam, gdzie drewniane elementy pozostają widoczne i są jednocześnie częścią architektury. Bauholz ma w swojej ofercie osobną kategorię drewna konstrukcyjnego BSH.
To kolejny przykład tego, jak technologia pozwala rozszerzyć możliwości wykorzystania drewna jako materiału konstrukcyjnego.
7. Pochodzenie to dopiero początek
Czy zatem drewno skandynawskie jest lepsze od każdego innego drewna? Tak postawione pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. O jakości materiału konstrukcyjnego nie decyduje wyłącznie miejsce, w którym rosło drzewo.
Znaczenie mają również gatunek, klasa wytrzymałości, wilgotność, sposób suszenia, sortowanie, obróbka i przeznaczenie konkretnego elementu.
Dlatego przy zakupie drewna konstrukcyjnego warto patrzeć na produkt kompleksowo. Drewno skandynawskie jest świetnym surowcem, ale dopiero odpowiednie przygotowanie i sklasyfikowanie pozwala wykorzystać jego właściwości w konstrukcji.
8. Dlaczego pochodzenie drewna ma znaczenie?
W przypadku budownictwa konstrukcyjnego liczy się przewidywalność materiału. Wykonawca potrzebuje wiedzieć, jakie parametry ma element, z którym pracuje, jak zachowa się podczas montażu i czy odpowiada wymaganiom konkretnej konstrukcji.
Dlatego istotne jest połączenie informacji o pochodzeniu surowca z informacjami o jego klasie i sposobie przygotowania.
Współczesne drewno konstrukcyjne nie jest jednym uniwersalnym materiałem. O jego przydatności decyduje połączenie właściwości surowca, technologii przygotowania i wymagań konkretnego projektu.
Właśnie dlatego pytanie „skąd pochodzi drewno?” jest dobrym początkiem wyboru materiału konstrukcyjnego – ale nigdy nie powinno być jego jedynym kryterium.
